Ravikrishna Raveenthiran

 கிரான்குளம் மாரிக்காக              ஒரு காவியம்         🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏 தந்தநத நாதநத நாதநத நானா தனநாத நாதந்த நாதந்த நானா -2 தடவை கிரான்குளத்தூரிலே நிலைகொண்டு நின்று கிருபதனை தந்திடும் மாரியென ஆனாய் உன்பதம் நாடிவரும் அடியவர் கூடியே உனதருளை பாடியே உலகோர்க்கு சொன்னோம் தந்தநத ................................................. அன்புடனே வந்தோமே அம்மா உன் பதி சேர அருளொளியை பொழிந்துமே மாரியே காப்பாய் பொன்னடி சேர்ந்திட வாழ்வுமே தழைக்கும் பொலிவுடன் நிற்கும் உன் திருக்கோயில் மலரும் தந்தநத ................................................. தாயென நினைத்துமே தாழ்ந்திடும் உள்ளம் தாங்கிடும் சக்தி தரும் மாரியே தாயே எண்ணங்கள் தூய்மை பெற உனை நாடுமம்மா என் உயிர் நாயகி நீயானாயம்மா தந்தநத ................................................. இன்னல்கள் நீக்கிடும் ஈஸ்வரியும் நீயே இறை அருள் தருவாயே மாரியேயம்மா கண்ணீர் துடைத்திடும் கருணைமிகு தாயே காக்கும் கதியான நீ மாரியம்மா தந்தநத ................................................. மங்களம் தருமே உன் திருநாமமம...

 தமிழர்கள் ஏன் சித்திரைப்புத்தாண்டை கொண்டாடுகின்றார்கள் தமிழர்கள் ஆண்டுதோறும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாடும் திருநாள்களில் ஒன்றாக சித்திரை வருடப்பிறப்பு (தமிழ் புத்தாண்டு) குறிப்பிடத்தக்கது. இது பொதுவாக ஏப்ரல் 14 அல்லது 15 ஆம் தேதிகளில் வருகிறது. இந்த நாளை “சித்திரைத் திருநாள்” என்றும் அழைக்கின்றனர். தமிழர்கள் ஏன் இந்த நாளை வருடப்பிறப்பாகக் கொண்டாடுகின்றார்கள் என்பதை புரிந்துகொள்ள கலாசாரம், இயற்கை, ஜோதிடம் மற்றும் மரபு ஆகிய அம்சங்களை கவனிக்க வேண்டும். முதலில், சித்திரை மாதம் தமிழ்க் காலண்டரில் முதல் மாதமாகக் கருதப்படுகிறது. தமிழ்க் காலண்டர் சூரியன் இயக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளது. சூரியன் மேஷ ராசிக்குள் நுழையும் நாள் தமிழ்ப் புத்தாண்டின் தொடக்கமாகக் கருதப்படுகிறது. இது புதிய சுழற்சியின் ஆரம்பமாகக் கருதப்படுவதால், அந்த நாளை வருடப்பிறப்பாகக் கொண்டாடுகின்றனர். இயற்கை காரணங்களும் இதற்குக் காரணமாகும். சித்திரை மாதம் வசந்த காலத்தின் ஆரம்பமாகும். இந்த காலத்தில் மரங்கள் புதிய இலைகளை முளைக்கத் தொடங்குகின்றன; மலர்கள் பூத்து குலுங்குகின்றன; விவசாய நிலங்கள் புத்துணர்ச்சியு...

  காலத்தை கற்றுக் கொடுத்த மூதாட்டி ############################## கோவில்கள், குளங்கள், மண் வாசனை என் அனைத்தும் இணைந்திருந்த சிறிய கிராமம் அது. அந்தக் கிராமத்தில் வாழ்ந்தாள் செல்வம்மாள் என்ற மூதாட்டி. வயது எழுபத்தைத் தாண்டியிருந்தாலும், மனதில் உற்சாகம் குறையவில்லை. அவள் கணவர் இறந்ததும், மகன்கள் நகரத்திற்குச் சென்று தங்களது வாழ்க்கையில் மூழ்கிவிட்டதும், அவள் தனியாகவே வாழ்ந்து வந்தாள். செல்வம்மாளுக்கு ஒரு பழக்கம் இருந்தது காலை எழுந்தவுடன் குளத்துக்கு சென்று தண்ணீர் எடுத்து, கோவிலுக்கு மலர் எடுத்துச் சென்று வழிபடுவது. ஆனால், அவள் மனதில் ஒரு வலி இருந்தது. அந்தக் கிராமத்தில் வாழ்ந்த பெரும்பாலான மக்கள் ஏழைகள். அவர்கள் தினமும் உழைத்து சம்பாதிப்பது அவர்களது வயிற்றை மட்டுமே நிரப்பும். கல்வி, மருத்துவம் போன்றவை அவர்களுக்கு கனவாகவே இருந்தது. அதே கிராமத்தில் குமரன் என்ற பணக்காரர் வாழ்ந்தார். நிலம், வீடு, தொழில் என் அனைத்தும்அவருக்கே உரித்தானதாக இருந்தது. ஆனால், அவர் மனதில் கருணை குறைவு. “நான் உழைத்துப் பெற்றது, ஏன் பிறருக்கு கொடுக்க வேண்டும்?” என்று எப்போதும் சொல்லிக்கொண்டிருப்பார். கிராம ம...