சிலருக்குள் போலி மனிதம்
சிலருக்குள் போலி மனிதம்
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ஏன் சில மனிதர்கள் தமது போலித் தனங்களை ஏற்க மறுக்கின்றார்கள்?
மனித வாழ்க்கை உண்மையும் நடிப்பும் கலந்த ஒரு சிக்கலான பயணம். ஒருவர் தம்மை உண்மையாக வெளிப்படுத்தும் தருணங்களும், சமூக சூழ்நிலை காரணமாக போலியாக நடிக்கும் தருணங்களும் வாழ்க்கையில் தவிர்க்க முடியாதவையாகும். ஆனால் சில மனிதர்கள் தங்கள் போலித் தனங்களை உணர்ந்தும், ஏற்க மறுப்பது ஒரு ஆழமான உளவியல் மற்றும் சமூக பிரச்சினையாக விளங்குகிறது.
முதலாவது காரணம் சுயப் பெருமை (Ego) ஆகும். மனிதன் தன்னை நல்லவன், நேர்மையானவன், உயர்ந்த குணம் கொண்டவன் என்று எண்ண விரும்புகிறான். தன்னுள் இருக்கும் போலித்தனம், பொய்மை, நடிப்பு ஆகியவற்றை ஏற்றுக்கொள்வது அவனது சுய மதிப்பை குலைக்கும் என்று பயப்படுகிறான். “நான் இப்படிப்பட்டவன் அல்ல” என்ற எண்ணமே அவனை உண்மையை மறுக்கச் செய்கிறது.
இரண்டாவது காரணம் சமூக அங்கீகாரம். சமூகம் மனிதனை ஒரு முகமூடி அணியச் செய்கிறது. வேலை, உறவுகள், அரசியல், மதம் போன்ற பல தளங்களில் ஒருவர் தன்னை உண்மையாக வெளிப்படுத்தினால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படமாட்டான் என்ற பயம் உள்ளது. ஆகவே போலியாக நடிப்பதை வழக்கமாக்கிய மனிதன், அதையே தன் இயல்பாக நம்பத் தொடங்குகிறான். பின்னர் அந்த போலித்தனத்தை ஏற்றுக்கொள்வது அவனுக்கே சிரமமாகிறது.
மூன்றாவது காரணம் பயம். உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டால் மாற்றம் தேவைப்படும். மாற்றம் என்பது மனிதனுக்கு பயத்தை ஏற்படுத்தும் ஒன்று. தன் குறைகளை ஒப்புக்கொண்டால், அவற்றைச் சரி செய்ய வேண்டிய பொறுப்பு ஏற்படும். அந்த பொறுப்பை ஏற்க விரும்பாதவர்கள், தங்கள் போலித்தனங்களை மறுத்து விடுகிறார்கள்.
நான்காவது காரணம் சுய ஏமாற்றம். சிலர் தங்கள் பொய்களைத் தாங்களே நம்பத் தொடங்குகிறார்கள். தொடர்ச்சியான நடிப்பு, உள்ளுணர்வையே மங்கச் செய்கிறது. உண்மை எது, போலி எது என்பதைப் பிரித்தறியும் திறனே குறைந்து விடுகிறது. இதனால் தமது போலித்தனம் வெளிப்பட்டாலும் அதை ஏற்க மனம் மறுக்கிறது.
மேலும் பழக்கமாகிவிட்ட நடிப்பு கூட ஒரு காரணமாகும். பல ஆண்டுகளாக ஒரே முகமூடியை அணிந்த ஒருவர், அதை கழற்றினால் தன் அடையாளமே இழந்து விடுவேன் என நினைக்கிறான். “நான் யார்?” என்ற கேள்விக்குப் பதில் தெரியாத நிலை உருவாகிறது. ஆகவே போலித்தனமே அவனுக்கான பாதுகாப்புக் கவசமாக மாறுகிறது.
முடிவாக, மனிதன் தன் போலித் தனங்களை ஏற்க மறுப்பது வெறும் பொய் மனப்பான்மையால் அல்ல; அது பெருமை, பயம், சமூக அழுத்தம், சுய ஏமாற்றம் ஆகியவற்றின் விளைவு. ஆனால் உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வதே மனிதனை உயர்த்தும் முதல் படி. தன் குறைகளையும் போலித்தனங்களையும் உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளும் மனிதனே உண்மையான வளர்ச்சியை அடைகிறான். உண்மை சில நேரம் கசப்பாக இருந்தாலும், அதுவே மனிதனை முழுமையாக்கும் இனிய மருந்தாகும்.
Comments
Post a Comment